Voorbeschouwing deelnemers



Dinsdag 20 oktober start de Vuelta a España, de derde grote ronde van het jaar. Bij Team Jumbo-Visma Supporters blikken we vooruit op de favorieten voor de eindzege. Volgt Primoz Roglic zichzelf op? Pakt Tom Dumoulin zijn eerste grote ronde in dienst van Jumbo-Visma? Of gaat een ander met de rode trui aan de haal? De Vuelta wordt hoe dan ook de rittenkoers van de herkansing.



We zoomen in op het deelnemersveld, niet voordat we naar de laatste 10 winnaars hebben gekeken.


2019: Primoz Roglic

2018: Simon Yates

2017: Chris Froome

2016: Nairo Quintana

2015: Fabio Aru

2014: Alberto Contador

2013: Chris Horner

2012: Alberto Contador

2011: Chris Froome

2010: Vincenzo Nibali


Favorieten



1. Primoz Roglic

Topfavoriet nummer 1 voor de eindwinst in de Ronde van Spanje is de nummer 1 van de wereld. Dat is Primoz Roglic. Met rugnummer 1 zal hij ook van start gaan in het noorden van Spanje. Na een bizarre wending in de tijdrit op La Planche des Belles Filles verloor hij in extremis de Tour de France. Tadej Pogacar was zijn oudere landgenoot de baas; Roglic moest genoegen nemen met een tweede plaats.


Of Roglic nog genoeg in de tank heeft, is de vraag. In augustus was de kopman van Jumbo-Visma al top met een eindzege in de Tour de l’Ain. Daarna volgde een groots machtsvertoon in de Dauphine, tot zijn valpartij. In de Tour miste de Sloveen 1% om te winnen.


Een week na de Tour reed hij nog een sterk Wereldkampioenschap, waarin hij zesde werd. Een veelbesproken WK, waarin zijn ploeggenoot Wout van Aert tweede finishte achter Julian Alaphilippe. Veel (Belgische) wielerliefhebbers verweten Roglic dat hij niet vol voor de Belg reed, na al het beulswerk in de Tour, maar beide hoofdpersonen zeiden dat beide topcoureurs alles hadden gegeven. Na een korte, maar welverdiende pauze reed Roglic de frustratie van zich af in en om Luik. Hij schreef bij zijn debuut Luik-Bastenaken-Luik op zijn naam. Ook deze finale was heroïsch, met de sterksten van dat moment voorop.


Het parcours in Spanje is op het lijf geschreven van de Sloveens kampioen. Het kan dus zomaar dat hij twee jaar achter elkaar de Vuelta wint. Mooie statistiek nummer 1: in alle 6 grote rondes dat Roglic aan de start verscheen won hij minimaal 1 etappe. Mooie statistiek nummer 2: in de laatste 3 grote rondes stond hij telkens op het podium (3e Giro 2019, 1e Vuelta 2019, 2e Tour 2020). Bi-zar.


Zijn grootste concurrent rijdt rond in zijn eigen team. Wat een weelde voor Jumbo-Visma.


2. Tom Dumoulin

Krijgen we na 41 jaar weer eens een Nederlandse overwinning in de Vuelta? Joop Zoetemelk zoekt zowel voor de Tour als de Vuelta een opvolger. Tom Dumoulin is in 2020 de enige serieuze kanshebber om op de hoogste trede in Madrid te staan.


Langzamerhand is Dumoulin steeds sterker gaan rijden na zijn lange koersloze tijd. In Frankrijk maakte hij op 1 negatieve uitschieter na indruk in de geelzwarte Jumbo-trein. Als Pogacar niet zo had huisgehouden, had de Limburger ‘gewoon’ de tijdrit gewonnen. Nu werd hij in de daguitslag tweede en klom hij naar de zevende plek in het klassement. Dat stond echter op dat moment niet voorop, want de gele droom werd bruut verstoord.


Dumoulin is bezig aan een knappe opmars, maar wil nu ook weer ouderwets scoren. Het WK en Luik-Bastenaken-Luik waren mooie opwarmers voor zijn laatste doel van 2020.


Tom staat voor de derde keer aan het vertrek in de Vuelta. Zijn eerste deelname in 2012 kunnen weinigen herinneren, maar in 2015 maakte Nederland kennis met ‘onze’ hoop in bange dagen in grote rondes. Dumoulin won twee etappes in het shirt van Giant-Alpecin, waaronder die ene op de Alto de Puig Llorenca. Hij reed dagenlang in de rode leiderstrui, maar moest in de laatste bergetappe passen. Hij verloor niet alleen de Ronde van Spanje, maar kukelde ook van het podium. Vijf jaar later zint hij op wraak.


Roglic en Dumoulin krijgen een deel van de Tour-trein mee naar Spanje. Sepp Kuss, George Bennett en Robert Gesink zijn allen sterke klimmers en hebben de nodige ervaring. Lennard Hofstede deed het goed in de klimklassiekers én was vorig jaar eveneens één van de schakels in het verdedigen van de rode trui. Het Deense talent Jonas Vingegaard maakt zijn debuut in een grote ronde en rijdt ook een aardig bergje op en dat kan wel eens handig van pas komen aangezien er flink wat hoogtemeters afgelegd moeten worden. Wegkapitein Paul Martens maakt het achttal compleet.


3. Richard Carapaz

Toen de nieuwe wielerkalender bekend werd gemaakt, zou Richard Carapaz de Giro d’Italia gaan rijden. Hij wilde er zijn titel prolongeren. Het liep anders, omdat Geraint Thomas en Chris Froome niet goed genoeg waren voor de Tour. Carapaz moest de leegte opvullen en Egan Bernal naar de nieuwe Tourzege helpen. Het liep allemaal anders. Bernal was uit vorm en stapte zelfs af. De overige renners kregen vervolgens een vrije rol. Zo ook Carapaz. De Ecuadoriaan werd tweemaal tweede in een etappe en finishte ook op een haar na tweede in het bergklassement.

Carapaz mag nu het kopmanschap delen met Chris Froome. Vorig jaar won hij namens Movistar als outsider de Giro, maar inmiddels is hij in aanzien gestegen. Voor mij is Carapaz de grootste concurrent voor de eindzege, mede ook door zijn goede punch in de benen. Het parcours in de eerste bergetappes zal hem bekend voorkomen, omdat hij daar jarenlang heeft gewoond. De vraag is wel of zijn team sterk genoeg is om een eventuele rode trui te verdedigen. Ook zijn er vraagtekens of de viervoudig Tourwinnaar Froome voor hem zou gaan werken.


4. Enric Mas

Na een matig 2019 in dienst van Deceuninck-QuickStep is Enric Mas weer helemaal opgebloeid. In de Tour de France reed hij onzichtbaar, maar wel steady naar een vijfde plaats. Zelden werd hij op grote afstand gereden door de Sloveense superrenners. Hoe langer de Tour duurde, hoe beter hij werd. Het liet de enorme potentie zien van de Spanjaard en gelukkig zag Movistar weer een vleugje van ‘Spain’s Next Big Thing’, zoals Alberto Contador hem noemde.

Iedereen dichtte hem (terecht) een grote carrière toe als ronderenner na zijn tweede plaats in de Ronde van Spanje in 2018. De altijd nog maar 25-jarige Mas dingt nog mee voor de jongerentrui, maar dat zal zeker niet zijn doel zijn. Bij Movistar deelt hij, niet voor het eerst, het kopmanschap met Alejandro Valverde.


5. Alejandro Valverde

Ah, daar is hij al. Schrijf hem nooit af. El Imbatido werd vorig jaar in de Vuelta nog tweede achter Roglic. De 40-jarige Spanjaard heeft als een van de weinige renners aan het begin van het (corona)seizoen naar de Ronde van Spanje toegewerkt. Zíjn Ronde. Het palmares van Alejandro Valverde puilt uit met overwinningen en ereplaatsen. Alleen in de Vuelta al is hij goed voor 12 ritoverwinningen, waarvan de eerste al in 2003(!) was.


Zeventien jaar later heeft de oud-wereldkampioen misschien iets van zijn explosiviteit ingeboet, maar zolang hij op de fiets zit moet er rekening gehouden worden met hem. In 2009 won Valverde de Vuelta. De editie die startte in Assen, waar Lars Boom namens Rabobank een mooie etappe op zijn naam schreef en waar Samuel Sanchez en Cadel Evans nog tweede en derde werden. Én waar een piepjonge Robert Gesink knap als zesde eindigde.


Valverde doet voor de veertiende keer mee in de Vuelta en ook dit jaar is hij een podiumkandidaat. Zijn prestaties in het algemeen klassement in Spanje op een rij? DNF, 3, 4, 2, 5, 1, 2, 3, 3, 7, 12, 5, 2. Ook won de Spaanse routinier viermaal de puntentrui. Duizelingwekkende cijfers.


6. Thibaut Pinot

Och, die arme Thibaut Pinot. Ook dit jaar kende Thibaut Pinot pech in de Tour de France. De klimmer viel vroeg in de Tour en kwam die letterlijke klap niet meer te boven. Misschien wel tegen beter weten in, gaf hij niet op. Of anderzijds: hij zag het als een ideale training naar zijn nieuwe doel van 2020. Het wordt zijn vierde deelname en in 2018 wist hij er als zesde te eindigen. Beter op ons netvlies staan zijn twee etappezeges in diezelfde Vuelta. Pinot kan geweldig klimmen, kan een geweldig klassement rijden, maar komt bijna altijd wel iets tegen. Een groot voordeel is ook nog eens dat zijn teamgenoten altijd volledig in dienst van de Fransman rijden. Noemenswaardig namens Groupama-FDJ blijft ook David Gaudu, maar de 24-jarige klimmer lijkt een beetje stil te staan in zijn ontwikkeling.


7. Aleksandr Vlasov

Hé, wie zien we daar voor Astana op de startlijst staan? Aleksandr Vlasov. Eén van de revelaties van 2020. Hij stond aan de start van de Giro, maar moest in de tweede etappe met maagproblemen opgeven. Voorafgaand aan de Giro vroegen we onszelf af of hij drie weken aan kon. Nou, dat hoeft in dit geval niet, want de Vuelta duurt ‘slechts’ 18 dagen. De 24-jarige Rus won dit jaar al de Mont Ventoux Challenge en de Giro dell’Emilia, werd derde in de door Fuglsang gewonnen Ronde van Lombardije en eindigde als vijfde in de Tirreno-Adriatico.


Naast de Rus heeft Astana een grote Spaanse armada aan de start staan. En niet de minsten. Met Alex Aranburu, de broertjes Izagirre, Luis Leon Sanchez en Omar Fraile kan Astana iedere dag naar hartelust aanvallen. Vlasov zal waarschijnlijk proberen om voor een goed klassement te gaan. Als dat niet lukt is ook Ion Izagirre een sterke renner voor een top-10 klassering. Met Mas en Daniel Martinez zal hij hoogstwaarschijnlijk strijden om de jongerentrui.


8. Daniel Felipe Martinez

Zoals zoveel renners doet ook Daniel Felipe Martinez de dubbel Tour-Vuelta. Martinez krijgt van ons ook een vermelding, omdat hij dit jaar toch wel knap de Dauphiné op zijn naam schreef (al dan niet door het wegvallen door Roglic). In de Tour de France werden hem ook kansen toegedicht voor een goed klassement, maar daar kwam niets van terecht.


Hij reed wel naar een mooie etappezege, maar hij bewees nog niet of hij drie weken lang voor het klassement kon rijden. De tijdritkampioen van Colombia deed onlangs ook mee aan de heuvelklassiekers en reed daar twee mooie top-20 klasseringen bij elkaar. Wat zijn doelen in Spanje ook zijn, je zult hem sowieso regelmatig van voren zien. Namens EF Pro Cycling kunnen ook Michael Woods en Hugh Carthy uitgespeeld worden


9. Guillaume Martin

In de voorbije Tour de France leek Guillaume Martin een van de verrassingen te worden, maar na enkele mindere dagen vonden we hem toch terug net buiten de top tien. De Franse klimmer mag het in Spanje nogmaals proberen. In het Critérium du Dauphiné en Mont Ventoux Dénivelé Challenge eindigde Martin op het podium en bij een wilde uitschieter kan de kopman van Cofidis ook in de top vijf finishen.


Misschien een onpopulaire mening, maar wellicht kan hij zich beter richten op een mooie etappezege. Die zal hem meer bijblijven dan een eventuele achtste plek in het eindklassement. Met zijn benen zit het waarschijnlijk nog wel goed, want hij had een groot aandeel in de wereldtitel van Alaphilippe.


10. Chris Froome

Ondanks zijn matige prestaties na zijn blessureleed in 2019 kunnen we zeker niet om Chris Froome heen. Het wordt zijn zevende deelname aan de Vuelta en in 2011 en 2017 was hij de winnaar. Bovendien won hij vijf etappes. De Brit is bezig aan zijn afscheidstournee voor INEOS Grenadiers. Hij stapt na dit seizoen over naar Israel Start-Up Nation. Of Froome zijn hoge niveau van weleer kan etaleren is de vraag. Samen met Carapaz zal hij het kopmanschap delen, maar de vraag is hoe de dynamiek is tussen jong en oud. Schrijf Froome niet af, maar ik zie het niet gebeuren dat de zevenvoudig Grote Ronde-winnaar serieus voor het klassement kan rijden. Voor INEOS zullen ook de ogen gericht zijn op de Colombiaanse klimgeit Ivan Sosa.


Outsiders

Ik heb nu zomaar 10 favorieten opgeschreven, maar behalve deze mannen staan er echt nog wel meer kandidaten voor een topklassering aan de start. Wat te denken van Esteban Chaves (Mitchelton-Scott), Wout Poels (Bahrain-McLaren) of David de la Cruz (UAE Emirates). Ook George Bennett, Sepp Kuss, Michael Woods, Mikel Nieve, Ion Izagirre, Daniel Martin, Felix Grossschartner, Ivan Sosa, David Gaudu en Marc Soler kunnen in goede doen (of als het mag van hun kopman) een goed klassement rijden.


Daarnaast staat er natuurlijk traditiegetrouw veel jong talent aan de start in de Vuelta. Aangezien 2020 toch ook het jaar van de youngsters is, is het niet uitgesloten dat we in de bergen regelmatig uitschieters zien van debutanten (Champoussin, Lopez, Van Wilder of Arensman?). We gaan het zien! Laten we hopen dat we nog eens 18 dagen koers mogen zien in de Vuelta en dat het coronavirus dus niet huishoudt in het peloton.


Na de eerste 6 loodzware etappes weten we vast en zeker hoe dominant de Jumbo’s zijn en of we een volgende glorieuze zege kunnen bijschrijven namens de Nederlandse ploeg.








Primoz Roglic won in 2019 de Vuelta en gaat samen met Tom ook in 2020 voor het hoogste plekje op het podium