Etappe 5: Afknapper





03.9.2020



In aanloop naar de rit van donderdag stond wielerminnend én literair Nederland op zijn kop. De rit zou gaan over de route van het boek van Tim Krabbé, in “de Renner” rijdt de hoofdpersoon de ronde van Mont Aigoual. Wielrennen is een sport die leeft van en door de romantiek, verhalen uit het verleden worden met het jaar spannender en vrouwen in deze verhalen zouden tegenwoordig geen slecht figuur slaan elke Miss-verkiezing.


De ronde van Mont Aigoual heeft nooit studio sport gehaald in de tijd van Tim Krabbé, terwijl de verheerlijking van het boek doet vermoeden dat het eigenlijk het zesde monument is. Geen discussie over Strade Bianche of andere potentiële monumenten, nee op Mont Aigoual zijn historische gevechten uitgevochten. Die keer dat Bernard Hinault Fausto Coppi in de sprint bergop versloeg was nog net mooier dan die keer dat Eddy Merckx Greg Lemond op grote achterstand reedt. Romantiek doet wat met de mens of is het meer de fantasie?


Afgelopen dagen rolden kenners van het boek over elkaar heen om maar “airtime” te krijgen op tv of radio. Helaas voor hen heeft bijna iedereen dat boek gelezen voor zijn of haar boekenlijst op het voorgezet onderwijs (was lekker dun hé). Of je nu een belangrijke recensent uit Amsterdam bent of een boertje uit de Achterhoek, allebei hebben ze een goed verhaal bij het boek. Al die goede verhalen en associaties moesten we aanhoren. “Ik heb mijn vriendin op de Aigoual ten huwelijk gevraagd” of “Ik was verdwaald omdat mijn vader mij uren in de steek liet op de flanken van de Aigoual omdat hij achter Laurent Fignon aan rende”, verhalen die waarschijnlijk mooier en spannender waren op het moment zelf, maar nu alsnog ineens op tv moesten.


Door de romantiek van het boek en de romantiek van de koers samen ontstond in aanloop van de daadwerkelijke koers een hype. Nu is het wel zo dat deze hype eigenlijk alleen in Nederland echt tot leven kwam, waarschijnlijk heeft nagenoeg geen Fransoos het boek gelezen, dus laat staan dat ze Reilhan of zelfs Tim Krabbé kennen. En toch, in de rit naar Mont Aigoual kon het haast niet anders dan dat er vuurwerk zou komen. Zo’n voorname berg, zo’n veelzeggende aankomst, daar wil toch elke renner winnen, althans dat was de veronderstelling.


De kopgroep, de namen van de kopgroep waren erg logische namen. Sterke mannen die je daar mocht verwachten, ze zouden voor de dagzege kunnen rijden, maar daar zou het vandaag niet over gaan. Vandaag zou het klassement op zijn kop gaan, vandaag zouden op de flanken van de Lusette de kopmannen elkaar afmaken en de verschillen die zouden ontstaan zouden immens zijn. Een lelijk ding die Lusette waar veel mogelijk zou zijn.......er zou geschiedenis worden geschreven vandaag.


Om een basisschoolleerling te quoten: En toen won Lutsenko en toen reedt Ineos op kop en toen gebeurde er verder niets. Eigenlijk kunnen we met z’n allen concluderen; het boek was ook deze keer mooier dan de film!





Alles onder controle voor Team Jumbo-Visma, geen wolkje aan de lucht in etappe 6. Tot nu toe gaat het zeer voorspoedig voor de geel-zwarte formatie