Etappe 11: De middelvinger van Wout





08.9.2020



Grote opluchting in het peloton, geen wind, geen open vlakten, geen smalle achterafweggetjes, eindelijk weer een rit in lijn waar aan het einde gesprint zou gaan worden. Poitiers zou het toneel worden van een majestueuze sprint tussen alle rappe mannen die aan de start stonden van de Tour van 2020, de organisatie had ook aan hen gedacht, dus dat betekende dat er niet stiekem een steile klim op 3 kilometer van de meet zou liggen, ruim baan voor de krachtpatsers.


167,5 kilometer voordat in Poitiers mocht worden gesprint, oké onderweg lag nog een tussensprintje voor de groene trui, maar daar krijg je geen bloemen voor aan het einde van de dag. Je kan alle tussensprints winnen in de Tour, als je één rit wint steek je er toch bovenuit. Kom je bij die lucratieve criteriums binnen als tussensprintwinnaar of als ritwinnaar? Kinderen (en hun vader eigenlijk ook) willen met je op de foto als je een rit hebt gewonnen, als je bij de Avondetappe jouw verhaal hebt mogen doen, niet met de winnaar van een tussensprintje.


167,5 kilometer lang spanning opbouwen, 167,5 kilometer jezelf voor de gek houden dat je de snelste van het pak bent. In het peloton in Frankrijk fietsen er vijf á zes man die kunnen winnen, vlakke sprint, na een zware rit, een oplopende sprint of een chaotische sprint, elke sprinter heeft zijn eigen favoriet, maar ook elke sprinter is overtuigd van zijn eigen kunnen. Toch zul je aan het einde van de Tour zien dat er maar vijf of zes verschillende sprinters een rit hebben gewonnen. Tot nu toe: Kristoff (na een zware rit), Ewan (vlakke rit), van Aert (chaotisch), Bennett (vlak), vier verschillende winnaars.


Hoe dichter de finish nadert, hoe hoger de snelheid wordt. Gevaar wordt groter, spanning wordt meer en meer, adrenaline spuit door de aderen en bij het passeren van het rode vod voor de laatste kilometer wordt rustig nadenken onmogelijk. Alles is maximaal, links en rechts worden mensen ingehaald die weer anderen inhalen, treinen ontsporen en de beste plek wordt met hand en tand verdedigt.


Met z’n drieën op een rij stormen Ewan, Bennett en van Aert op de finish af. Dan wurmt rechts tussen de boarding en van Aert ook Peter Sagan zich ertussen, de beuk die hij uitdeelt zou bij menig renner en zwieper veroorzaken waardoor een valpartij onvermijdelijk is. Wout is een veldrijder en als veldrijders iets kunnen is het onverwachte bewegingen opvangen. Met z’n vieren op een rij passeren ze de finish, de adrenaline uit de oren spuitend. Dat Ewan wint en Sagan als tweede over lijn rolt ontgaat me volledig. Hoe is het mogelijk dat Wout dit pikt, waarom geeft hij Sagan niet gelijk een beuk terug?


Wout houdt zich in, hij geeft niemand een beuk, waar een directe rechtse op zijn plaats was geweest. Het enige waar hij doet is een machteloze middel vinger, dat hij Sagan nog wat naroept bemerk ik niet meer……..


€ 185 boete omdat hij een middelvinger op steekt, de UCI is echt een lachertje. Had er dan ook € 1.850 van gemaakt, maar dan had hij hem wel tegen de vlakte mogen slaan.





Het moment dat Wout nog meedeed om de overwinning... even later zou hij een duw krijgen van Sagan en werd hij kansloos om op het podium te staan....