Column 6





“Een Belkinnetje doen”



Ik zeg het niet nog een keer’, zei de coach tegen zijn pupil, ‘eet eerst het bord van de ander leeg voordat je aan die van jezelf begint’. Elke wielrenner weet wat daarmee bedoeld wordt. Als het moment daar is dat je gebruik kan maken van de energie van de ander, dan doe je dat! Onnodig energie verbruiken doet een goede wielrenner niet.


Wat hij moest doen, welke wegen Richard Plugge bewandeld heeft om een nieuwe sponsor binnenboord te krijgen ligt niet op tafel. Het feit dat de Rabobank nog een jaar de contracten door zou betalen was wel van cruciaal belang. Nadat Plugge de ploeg in zijn schoot geworpen had gekregen moest hij aan de slag. Een jaar was gegarandeerd, maar wat zou er na dat jaar gebeuren? Wie zou dan de salarissen gaan betalen, uit wiens portemonnee zou het geld komen voor brandstof voor de bus? Er was redding in zicht, een sponsor diende zich aan.


Chet Pipkin to the rescue!! Pipkin de topman van het Amerikaanse Belkin sprong in het gat dat geslagen was door het vertrek van de Rabobank. De aanraakbaarheid van het wielrennen willen we graag gebruiken om onze producten dichterbij de consument te brengen. Althans, zo bracht Pipkin het. Bij het sluiten van de sponsordeal werd een termijn van twee en een half jaar bedongen. De bedoeling was niet te wachten tot 2014, nee de Tour de France van 2013 zou al verreden worden in het groen van Belkin.


De Tour van 2013, wie kan zich die ronde niet voor de geest halen? 12 juli 2013 om precies te zijn. Één van de spectaculairste ritten van de laatste jaren, wind en wielrennen, wie wil dat nou niet? Voor de renners was het afzien, voor de kijkers was het één en al sensatie. Valverde werd professioneel geliquideerd en uiteindelijk stond Bauke Mollema na de tweede rustdag tweede in het algemeen klassement. Onze Bauke, van onze Belkin!! Nederland stond op zijn kop, noem nu de Tour van Bau en Lau en meni

g wielerliefhebber krijgt weer kippenvel. Na jaren van meedoen voor plaatsen net naast het podium, ging het nu ineens wel over het podium.


Het werd geen podium, geen huldiging in de Zuidhornse grachten, maar Belkin was als sponsornaam groots op de kaart gezet, en hoe. Niemand kon meer om Belkin heen, iedereen wist ineens waar een kabeltje voor de laptop gehaald kon worden. Hoewel, niet iedereen


De tweede helft van 2013 en heel 2014 prijkte de naam Belkin op het shirt van de mannen van Plugge. Na de fietswissel, Giant werd vervangen een Bianchi, was de verwachting dat gebouwd kon worden aan de toekomst. Geen twijfelachtige tijdritten meer, sterker nog, de suggestie werd gewekt dat de Bianchi ervoor zou gaan zorgen dat in tijdritten een verschil in het voordeel gemaakt zou gaan worden. Helaas liep het iets anders. Zo snel Belkin kwam, zo snel waren ze ook weer weg. Europa was niet groot genoeg. Belkin wil zich op de wereldmarkt richten en niet alleen op Europa waar het wielrennen groot is, met woorden van dergelijke strekking werd afscheid genomen van elkaar.


Chet Pipkin wist niet veel van wielrennen, laat staan dat hij door een coach aanwijzingen kreeg. Ondanks dat hij er niet veel van wist, maakte hij toch gretig gebruik van de kans die hen voorgeschoteld werd. Belkin at het bordje van de Rabobank helemaal leeg om daarna snel verder te gaan naar een ander bord.


Belkin kneep er tussen uit en schonk daarmee het wielrennen een nieuw gezegde. Even een Belkinnetje doen, weinig betalen en toch maximaal exposure krijgen.







Aan het begin van de zomer 2013 stapte het Amerikaanse bedrijf Belkin in de Nederlandse ploeg en leek een sponsor gevonden te zijn die voor zekerheid zou zorgen de komende jaren, helaas kwam in 2014 alweer een einde aan de samenwerking en kon Richard Plugge weer op zoek naar een nieuwe geldschieter.